28 Ekim 2015 Çarşamba

BAZEN DE KÜSERSİN

Hayata karşı genellikle olumlu duygularla bakmaya çalışırım. Olaylar karşısında hemen telaşe kapılmak yerine, gülümseyerek yaklaşmayı, olumlu taraflarını almayı tercih ederim. Hayat bu, ona karşı her zaman güçlü, dimdik kalmak çok güç. Zaman zaman kırılıyor, inciniyor, yıkılıyor insan. Küsüveriyor işte.. Değer verdiği insanların artık aramayışlarına, hayatlarında artık size yer ayırmamalarına, onlardan uzak kalmanıza şaşırırsınız. Üstelik tüm bu duygularla baş başa kaldığınızda en çok ta kendinizi sorgularsınız. En çok ta kendinize kızar, küsersiniz. Ben, aslında çok da düşünmüyorum eskisi kadar. Şu geldi, bu gitti, o artık yok diye oturup düşünmüyorum. Bazen bir zamanlar hayatımda olan ama şimdi uzağımda kalmalarını istediğim insanları düşünüyorum işte. Aklıma düşüveriyorlar birden bire. Onlara açtığım kapılarımı düşünmeden edemiyorum. Karşılıksız yaptığım iyilikleri düşünüyorum. İyi ki yapmışım hepsini. Kalbimi, hayallerimi paylaştığım bu insanlar da benim gibi arada sırada da olsa düşünüyorlar mıdır, kaybettiklerini? Kardeşim gibi sevdiğim arkadaşlarım vardı benim. Bir hiç uğruna ya da şöyle diyelim kendilerince inandıkları şeyler uğruna beni oyaladılar, kandırdılar, bana yalan söylediler. Evet sonra hepsi bir şekilde ortaya çıktı. Arkama dönmeden gittim ben. Kendimi onlardan ayırdım. Çok zaman geçti üzerinden ama bazen bir şarkı, bir şiir, bir film aklıma getiriyor işte geçmişi..
İstediğin şeyler istediğin şekilde olmadığında,
Kimse seni anlamadığında,
sen bile kendini anlayamadığında,
hayata karşı üşenmeye başladığında,

küsersin..

28. Ekim.2015
HALENİN HARESİ

Hiç yorum yok:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

SOSYAL MEDYA