2 Kasım 2015 Pazartesi

VE UMUT BU YA


Baktı Sisyphos
Koca kayanın, tam yerine oturacakken, yeniden aşağılara yuvarlanışına…
Soluk soluğa, solgun,
Yorgun ve bıkkın ve umarsız…
Taş oğlu, taş kafa taş’a baktı…
Baş olduğundan taş olmayan;
Taş olduğundan baş olamayana baktı yani…
Emek yaş olup aktı Sisiyphos’un gözlerinden…
Akmaz mı ?...
Yuvarlanmanın ötesine geçmeyen, geçemeyen, geçirilmeyen her şeyin;
Nasıl taşlaştığına baktı Sisiyphos…
Ve yürüdü aşağılara, kucaklamaya taşı yeniden
Taşımak için yukarılara…
Çaba gerek üstesinden gelinecek ne varsa.
Bilmez değilsin ya
Çabanın ekmeği bilgi, katığı umut Sisiyphos
Taşta değil başta gezer umut dediğin…
Gecenin içinden, tünelin ucundan parlayandır ya umut
Her seferinde, yeniden ve yeniden
Seni aşağı düşen taşların ardına düşüren gücün;
Dirence dönüşen sabrın adıdır ya...
Ve umut bu ya…
Yuvarlana yuvarlana, eninde sonunda, ama bir gün mutlaka
Taş… Başlaşacaktır.
Ve yuvarlanan taşların tasasında, ardında
Yeni Sisyphoslar her zaman olacaktır…

Hiç yorum yok:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

SOSYAL MEDYA