4 Nisan 2016 Pazartesi

HAYAT KISA


Hayat her zaman güzel şeyler yazmaya teşvik etmez insanı. Maalesef hayatın içinde bizi üzen şeyleri de anlatmak, sözcüklere dökmek gelir içimizden.
Mesela ben, benim dışımda yaşananlardan fazlaca etkileniyorum. Aniden çalan bir telefon, gece gece gelen acı haber, uzakta olsan kaybettiğin bir yakının, gencecik yaşta sebepsiz gidişleri de üzüyor, yaralıyor beni. O zaman hayatımı bir kez daha gözden geçiriyorum. Bir dakika önce yaptığım planlar anlamsız geliyor. Sağlığın, hayatta kalmanın, sevdiklerinle bir dakika fazla zaman geçirmenin önemini kavrıyorum. Sebepsiz, günlük telaşlara kapılmayı, her şeyi içe atıp biriktirmeyi bir yanıma koyuyorum, diğer yanıma da hayatın geçiciliğini, zamanın kısalığını, bir sonraki adımımızın bilinmezliği koyuyorum. Bir yalnızlık, bir ıssızlık kaplıyor içimi..
Şikayet ettiğim insanları düşünüyorum, kırıldığım, abarttığım, alındığım, uzak durduğum, olmasalar da olur dediğim insanları, olmadıklarında ne kadar eksik kalacağımı.
Yaşamak ama güzellikler, umutla, ışıkla, tebessümle yaşamak mı?
Küserek, kızarak, nefret ederek, öfkeyle mi yaşamak mı?
Sanki hiç bitmeyecek gibi, sanki hep böyle kalacak gibi mi yaşamak?
Hayat kısa, an' lar geçiyor..
Hep güzellikler biriktirmek dileğiyle.
Sevdiklerinize daha çok zaman geçirmek dileğiyle..

04.04.2016
HALENİN HARESİ

Hiç yorum yok:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

SOSYAL MEDYA